Motyl

Powiat Łomżyński

Powiat Łomżyński

Powiat łomżyński został utworzony na podstawie ustawy z dnia 5 czerwca 1998 roku o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2016, poz. 814) oraz Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 sierpnia 1998 roku w sprawie utworzenia powiatów (Dz. U. Nr 103, poz. 652) z dniem 1 stycznia 1999 roku.

Powiat łomżyński administracyjnie obejmuje swoim terytorium obszar następujących jednostek samorządowych:

gminy wiejsko-miejskie:  
Jedwabne 159 km2
Nowogród 101 km2
gminy wiejskie:  
Łomża 207 km2
Miastkowo 115 km2
Piątnica 220 km2
Przytuły 71 km2
Śniadowo 163 km2
Wizna 133 km2
Zbójna 186 km2



Obszar powiatu zajmuje 1.355 km2 powierzchni. Użytki rolne stanowią 68,81 % powierzchni powiatu, a 22,3 % zajmują lasy.

Powiat łomżyński zamieszkuje 51.439 mieszkańców (stan na koniec 2015 r.). Sieć osadniczą tworzy 3019 miejscowości, w tym 2 miasta i 299 wsi zorganizowanych w 272 sołectwach. (stan na koniec 2015 r.)

Powiat łomżyński położony jest w zachodniej części województwa podlaskiego, leży w granicach Zielonych Płuc Polski i obejmuje tereny o niewielkim stopniu zanieczyszczenia, bardzo atrakcyjne pod względem przyrodniczym i krajobrazowym. Około 26% powierzchni powiatu stanowią obszary unikalnej przyrody objęte różnymi formami ochrony prawnej.

2003-05-20 16:00 Opublikował: Wydział Promocji Rozwoju i Komunikacji

Jakość produktów włókienniczych: kontrola IH

W ubiegłym roku Inspekcja Handlowa zakwestionowała blisko jedną piątą skontrolowanych produktów włókienniczych. Zastrzeżenia dotyczyły m.in. podawania nieprawdziwych informacji na temat składu surowcowego wyrobów

Zeszłoroczne kontrole objęły 2 477 partii produktów włókienniczych oraz 340 przedsiębiorców w całej Polsce, w tym 194 placówki detaliczne, 69 producentów, 19 importerów i  58 hurtowni. Sprawdzano jakość i oznakowanie wyrobów a także m.in. legalność i rzetelność działania kontrolowanych przedsiębiorców. Nieprawidłowości stwierdzono w przypadku 19.9 proc. (493) zbadanych partii produktów. Tymczasem podczas kontroli wyrobów włókienniczych przeprowadzonej w roku 2013 r. zakwestionowano 28,3 proc. partii.  

Zastrzeżenia IH dotyczyły głównie niewłaściwego oznakowania oraz deklarowania niezgodnego z rzeczywistym składu surowcowego produktów. Przykładowo producent zestawu poszew deklarował, że wykonano go wyłącznie z bawełny. Tymczasem badania laboratoryjne wykazały, że bawełna stanowiła jedynie 75,4 proc. składu produktu a reszta to wiskoza.

Zgodnie z prawem, każdy producent musi na etykiecie lub metce umieścić informację o tym, z jakich rodzajów włókien został wykonany dany produkt, czyli podać skład surowcowy. Ponadto oznakowanie wyrobów włókienniczych powinno być trwałe, czytelne, widoczne i łatwo dostępne oraz, w przypadku etykiet, starannie przymocowane.

W wyniku kontroli oznakowania kwestionowano przede wszystkim nazewnictwo włókien (266 partii) – np. wool zamiast wełna, brak oznakowania w języku polskim (20 partii) a także brak informacji o składzie surowcowym (15 partii).

Po przeprowadzeniu badań laboratoryjnych zakwestionowano m.in. 131 partii produktów, ze względu na podawanie nieprawdziwych informacji na temat surowców z jakich wykonano ubrania. Skutkowało to wprowadzaniem konsumentów w błąd, co do jakości oferowanych wyrobów. Najwięcej zastrzeżeń dotyczyło wyrobów pończoszniczych (32 partie), odzieży sportowej (32 partie) i wyrobów konfekcyjnych dla dorosłych – np. garnitury męskie (31 partii).

Wyroby włókiennicze poddano także badaniom organoleptycznym, które polegały m.in. na sprawdzeniu wyglądu. W rezultacie zakwestionowano 25 partii stwierdzając np. niezgodne z deklarowanymi wymiary produktów, niestaranne wykończenia i dziury  wzdłuż szwów łączących poszczególne elementy ubrań.

Porady dla konsumentów:

1. Zapoznaj się z oznaczeniami np. na etykietach lub wszywkach. Każdy produkt włókienniczy powinien być oznaczony obowiązkowo składem surowcowym. Pozostałe informacje: nazwa własna, adres producenta lub importera, cena mogą znajdować się na paragonie lub wywieszce. Natomiast oznaczanie sposobem konserwacji nie jest obowiązkowe.

2. Sprawdź czy wyrób nie posiada żadnych widocznych wad, np. brak guzików, zaciągnięć, błędów tkackich oraz czy jest estetycznie wykończony. Jeżeli kupimy produkt, który w chwili nabycia ma widoczne wady, sprzedawca może nie uznać reklamacji.

3. Przestrzegaj sposobu konserwacji, określonego przez producenta dla danego wyrobu, szczególnie w zakresie temperatury  i sposobu prania, prasowania, suszenia czy stosowania wybielaczy.

4. Przymierz ubranie zanim zdecydujesz się je kupić. Nie ma uniwersalnego sposobu określania  i oznaczania wielkości wyrobów. Każdy producent podaje wielkość wyrobu w sposób przez siebie określony.

5.  Zwrot pełnowartościowego ubrania, które po prostu nam się nie podoba – zależy tylko od dobrej woli sprzedawcy. Sprzedawca sam określa warunki i terminy dokonywania takiego zwrotu.

6. Towar wadliwy podlega reklamacji w terminie 2 lat od zakupu. Reklamację składamy zawsze w sklepie, najlepiej na piśmie. Więcej na temat zasad składania reklamacji na stronie www.prawakonsumenta.uokik.gov.pl.

 7. Zastrzeżenia dotyczące oznakowania, ale także jakości i bezpieczeństwa produktów można zgłaszać w wojewódzkich inspektoratach Inspekcji Handlowej. Natomiast bezpłatną pomoc w dochodzeniu swoich praw można uzyskać u powiatowych lub miejskich rzeczników konsumentów lub pod numerem telefonu 800 889 866 czynnym od poniedziałku do piątku, w godz. 8.00-17.00.

Dodatkowe informacje dla mediów:

Biuro Prasowe UOKiK
pl. Powstańców Warszawy 1, 00-950 Warszawa
Tel.: 22 827 28 92, 55 60 430, 55 60 314
E-mail: biuroprasowe@uokik.gov.pl

2015-07-30 12:18 Opublikował: Marcin Pieńkowski

Starostwo Powiatowe Łomża

Starostwo Powiatowe w Łomży
ul. Szosa Zambrowska 1/27
tel. (086) 215 69 00
fax. (086) 215 69 04 E-mail:starosta.blm@powiatypolskie.pl

Newsletter


Wykonanie strony: speed s.c.