Uroczystości, współorganizowane przez Powiat Łomżyński, Miasto Łomża i Garnizon Łomża, zgromadziły licznych mieszkańców, przedstawicieli parlamentu, samorządów, instytucji oraz służb mundurowych, którzy oddali hołd twórcom ustawy rządowej z 1791 roku i wszystkim, którzy na przestrzeni dziejów bronili wolności Polski.
Do zebranych mówił m.in. Starosta Łomżyński Lech Marek Szabłowski, podkreślając odwieczną przynależność Ziemi Łomżyńskiej do Ojczyzny:
„Nie byliśmy i nigdy nie jesteśmy gdzieś na uboczu – od samego progu wielkich reform nasza Mała Ojczyzna stanowiła integralną część suwerennej Rzeczypospolitej. Wciąż głośno przypominamy, że jesteśmy Polakami z tej ziemi, z historycznej macierzy; Polakami tej samej miary co mieszkańcy innych zakątków kraju. Tu chcemy żyć i pracować, a jeśli przyjdzie potrzeba – z podniesionym czołem walczyć o prawo do życia na Ziemi naszych Ojców.”
Tradycyjnie – po wysłuchaniu okolicznościowych przemówień, delegacje złożyły kwiaty i zapaliły znicze przed pomnikami Żołnierzy 33. Pułku Piechoty, św. Jana Pawła II oraz bł. Kardynała Stefana Wyszyńskiego – patrona Powiatu Łomżyńskiego.
Powiat Łomżyński reprezentowali: Starosta Łomżyński, Wicestarosta Łomżyński Anna Gawrych, a także poczet sztandarowy w składzie: Przewodniczący Rady Powiatu Sławomir Dębek, Członek Zarządu Wiesław Olszewski oraz Rzecznik Konsumentów Marcin Pieńkowski. W uroczystościach uczestniczyli również Radni Powiatu: Tomasz Chojnowski i Adam Zaczek.
Wiwat 3 Maja!
Poniżej załączamy całość przemówienia Starosty, wygłoszonego dnia 3 maja 2026 r.
Szanowni Państwo, Drodzy Mieszkańcy Ziemi Łomżyńskiej!
Gromadzimy się dziś, w dniu 3 maja, by – jak co roku – umocnić naszą więź z Ojczyzną i oddać hołd dziełu, które od pokoleń jest dla Polaków symbolem mądrości, jedności i odważnego sięgania po wolność. Konstytucja 3 Maja to akt, którego doniosłość trudno przecenić, a którego duch – duch reformy i odpowiedzialności za państwo – wyprzedził swoją epokę.
Zanim jednak 3 maja 1791 roku rozległy się słowa przysięgi na wierność Ustawie Rządowej, na kilka tygodni przed tą historyczną datą, Sejm Czteroletni podjął decyzję, która w sposób szczególny dotknęła naszą ukochaną Ziemię Łomżyńską. Dokładnie 24 marca 1791 roku przyjęto ustawę pn. „Rozkład województw, ziem i powiatów z oznaczeniem miast, a w nich miejsc konstytucyjnych dla sejmików”. To właśnie w tym akcie, który przygotowywał Rzeczpospolitą do nowego sprawiedliwego ładu, Ziemia Łomżyńska została wyraźnie wskazana jako jeden z obszarów odradzającego się Księstwa Mazowieckiego – serca Polski. Był to oficjalny, prawny fundament pod budowę naszej lokalnej tożsamości w ramach nowoczesnego państwa. Nie byliśmy i nigdy nie jesteśmy gdzieś na uboczu – od samego progu wielkich reform nasza Mała Ojczyzna stanowiła integralną część suwerennej Rzeczypospolitej. Dziś – wobec skomplikowanej rzeczywistości, problemów zewnętrznych i wewnętrznych niesnasek – wciąż głośno przypominamy, że jesteśmy Polakami; Polakami z dziada pradziada, z historycznej macierzy; Polakami tej samej miary co mieszkańcy innych zakątków kraju. Tu chcemy żyć i pracować, a jeśli przyjdzie potrzeba – z podniesionym czołem walczyć za prawo do życia na Ziemi naszych Ojców. Choć wszyscy głęboko ufamy, że Opatrzność nie postawi nas przed tym dziejowym wyzwaniem, to wiara ta nie zwalnia nas z poczucia najwyższej odpowiedzialności za los naszego Domu.
Taką zaś niebywałą dojrzałością i rozsądkiem wykazali się wielcy Reformatorzy sprzed 235 lat. Dlaczego król Stanisław August Poniatowski oraz Potocki, Kołłątaj, Małachowski i inne wielkie umysły pracowały nad drugą na świecie Konstytucją z takim pośpiechem i determinacją? Odpowiedź kryje się w preambule samego dokumentu, w słowach, które dziś brzmią wyjątkowo aktualnie. Ojcowie Ustawy Rządowej pisali wprost, że czynią to
„wolni od hańbiących obcej przemocy nakazów, (…) dla ocalenia Ojczyzny naszej i jej granic i niepodległości”.
Naznaczeni narodową tragedią jaką był I rozbiór Polski w 1772 r., doskonale wiedzieli, że wewnętrzna słabość państwa prowokuje wrogów; że tylko jedność ponad podziałami i silne struktury Rzeczypospolitej mogą nas uchronić przed zakusami ościennych mocarstw. Choć ten pionierski dokument nie ustrzegł przyszłych pokoleń przed piętnem kolejnych rozbiorów, ta dziejowa lekcja geopolitycznej mądrości nie straciła nic ze swojej aktualności. Dziś: gdy budujemy kapitał i motywację do wewnętrznej przemiany, gdy za naszą wschodnią granicą toczy się wojna, gdy obserwujemy agresywne działania państw, które nie życzą nam dobrze, gdy porządek świata jaki znamy drży w posadach – tamta maksyma przywraca ostrość widzenia.
Troska o bezpieczeństwo granic i integralność państwa zaczyna się od wewnętrznej siły wspólnoty – przez wszystkie szczeble samorządu i administracji państwowej, aż po postawę i codzienne wybory każdego z nas.
Drodzy Zebrani,
Świętując kolejną rocznicę uchwalenia Konstytucji 3 Maja, patrzymy w przeszłość z dumą i wdzięcznością za mądrość tamtych decyzji. Dziś jednak chcę przede wszystkim podziękować Wam, Mieszkańcom Ziemi Łomżyńskiej – za to, że zechcieliście Państwo być razem w tym szczególnym dniu. Państwa obecność jest najcenniejszym darem, jaki możemy ofiarować Ojczyźnie w dniu Jej święta. Razem dajemy świadectwo, że pamięć i przywiązanie do narodowych wartości są wśród nas wciąż żywe i szczere; że pojęcie patriotyzmu nie jest beznamiętną pozycją w słowniku, a czymś barwnym i namacalnym.
Z całego serca życzę Państwu, aby ten świąteczny czas przyniósł wytchnienie, radość i poczucie wspólnoty – nie tylko dziś, ale każdego dnia. Niech duma z tego, że możemy nazywać się Polakami, naszego dziedzictwa i wiary w siłę jedności towarzyszą nam we wszystkich wyzwaniach, które stawia przed nami codzienna służba Małej i Wielkiej Ojczyźnie!
Dziękuję!
