Podczas wydarzenia, siostra Baletmistrza, Danuta Pieńkowska‑Wolfart, wieloletnia prezes łomżyńskiego Oddziału Związku Sybiraków, wspominała syberyjskie losy rodziny opisane w książce „Wspomnienia” oraz niezwykłą drogę zawodową brata.
Zbigniew Pieńkowski dopiero po powrocie z zesłania – w wieku 20 lat – rozpoczął naukę w szkole baletowej. Mimo początkowej odmowy, dzięki determinacji otrzymał szansę, którą wykorzystał w pełni. Jego talent i pracowitość zaprowadziły go na największe sceny w kraju i za granicą. Tańczył m.in. w Teatrze Wielkim w Poznaniu i Warszawie oraz w Zespole „Śląsk”. Przez ponad 30 lat był dyrektorem, choreografem i reżyserem Zespołu Pieśni i Tańca „Krakowiacy”, współpracował z zespołem AGH „Krakus”, kierował baletem w Teatrze Muzycznym w Krakowie, a także pracował w niemieckim Bautzen. Po powrocie do rodzinnego Drozdowa został choreografem Zespołu Pieśni i Tańca „Łomża”. Za swoją działalność artystyczną został uhonorowany m.in. medalem Gloria Artis.
Spotkaniu towarzyszył pokaz filmu dokumentalnego „Tylko wiatr”; za Muzeum Drozdowo: będącego opowieścią o niezwykłej podróży 92-letniego mężczyzny i jego 25-letniej wnuczki, którzy przemierzają ponad pięć tysięcy kilometrów, aby odkryć tajemnice przeszłości i zmierzyć się z traumatycznymi wspomnieniami z czasów sowieckich zesłań podczas II wojny światowej do Kazachstanu (ziemi, do której był zesłany również Zbigniew Pieńkowski).
Drozdowo to nie tylko miejsce związane z rodziną Lutosławskich, ale także przestrzeń, w której splatają się losy wielu niezwykłych postaci Ziemi Łomżyńskiej. Wspomnienie Zbigniewa Pieńkowskiego przypomina, jak bogata i różnorodna jest historia tego miejsca – pełna talentów, dramatów i życiowych dróg, które zasługują na zachowanie w pamięci kolejnych pokoleń.

