Uroczystości – organizowane wspólnie przez Powiat Łomżyński i Związek Żołnierzy Narodowych Sił Zbrojnych Okręgu Łomżyńskiego, są jednymi z najważniejszych wydarzeń patriotycznych w naszym regionie i rokrocznie gromadzą mieszkańców, instytucje i organizacje, dla których pamięć o architekcie polskiej niepodległości pozostaje żywa i zobowiązująca.
Tradycyjnie, obchody rozpoczęła Msza Święta za duszę zmarłego celebrowana w kościele parafialnym pw. św. Jakuba Apostoła w Drozdowie. Następnie delegacje złożyły kwiaty i znicze przed tablicą upamiętniającą Romana Dmowskiego umieszczoną na murach Muzeum Przyrody-Dworu Lutosławskich w Drozdowie. Istotę tak skonstruowanego programu uroczystości podkreślił Starosta Łomżyński Lech Marek Szabłowski w swoim wystąpieniu:
„Rozpoczęliśmy ten dzień od Eucharystii, od modlitwy za duszę Romana Dmowskiego. To nabożeństwo to nie był tylko przejaw pięknego zwyczaju. (…) Msza święta w intencji tego wielkiego syna Kościoła i Narodu przypomina, że źródła naszej siły i tożsamości biją między innymi właśnie tutaj – w wierze przekazanej nam przez pokolenia. Odrzucenie tego dziedzictwa to nie tylko sprawa sumień, to także osłabienie samej tkanki, z której utkana jest polskość.”
Szczególnym momentem obchodów było odczytanie listu Prezydenta RP dr Karola Nawrockiego, którego dokonał doradca w Kancelarii Prezydenta Jan Józef Kasprzyk. Wydarzeniom w Drozdowskim muzeum towarzyszyły także otwarcie nowej wystawy czasowej prezentującej unikatowe pamiątki po Dmowskim, a także wykład pt. „Dziedzictwo Romana Dmowskiego 87 lat po śmierci – poszukiwania tego, co zniszczyła II wojna światowa i PRL”.
Dziękujemy wszystkim gościom, mieszkańcom, przedstawicielom instytucji oraz pocztom sztandarowym za obecność i godne uczczenie pamięci Romana Dmowskiego — w Drozdowie - miejscu, gdzie historia wciąż przemawia i zobowiązuje.
W uroczystych obchodach 87. rocznicy śmierci Romana Dmowskiego udział wzięli m.in.: p.o. prezesa IPN Karol Polejowski, także parlamentarzyści: Poseł na Sejm RP Jacek Sasin i Senator RP Marek Adam Komorowski.
Poniżej zamieszczamy całość wystąpienia okolicznościowe Starosty Łomżyńskiego Lecha Marka Szabłowskiego.
Szanowni Państwo, Dostojni Goście, Drodzy Mieszkańcy Ziemi Łomżyńskiej!
Gromadzimy się dziś w miejscu wyjątkowym – przed siedzibą Muzeum Przyrody
– Dworem Lutosławskich w Drozdowie – by uczcić 87. rocznicę śmierci Romana Dmowskiego. Nie przybyliśmy tu jednak wyłącznie po to, by wspomnieć tę szczególną datę.
Przybyliśmy, by stanąć w przestrzeni, która przez dziesięciolecia tętniła twórczą myślą, patriotyzmem i wolą czynu. Przybyliśmy, by w tym wyjątkowym dniu, jeszcze raz wsłuchać się w przesłanie, które pozostawił nam ten Wielki Polak – przesłanie wciąż żywe, wciąż budujące i wciąż zobowiązujące.
Szanowni Państwo,
Drozdowo i gościnny dom rodziny Lutosławskich to nie tylko sceneria dzisiejszej uroczystości. To niegdysiejsza kuźnia polskiego ducha; to tu, wśród ludzi głęboko zaangażowanych w sprawy narodowe, Roman Dmowski znalazł intelektualne oparcie i ciepło rodzinnego ogniska. Lutosławscy, oddani służbie nauce, kulturze i Ojczyźnie, konsekwentnie i w sposób niewymuszony tworzyli tu ośrodek, w którym patriotyzm wyrażał się nie tylko w słowach,
ale w konkretnej, ofiarnej pracy. W tym właśnie duchu – duchu pracy organicznej, odpowiedzialności i strategicznego myślenia – ukształtowana była filozofia polityczna Dmowskiego.
Dmowski nie był tylko marzycielem – był wizjonerem i realistą w jednej osobie.
Jego walka o Polskę suwerenną to był precyzyjny plan, to była dyplomatyczna gra,
to było żmudne budowanie międzynarodowej pozycji sprawy polskiej. To właśnie ta wytrwała i inteligentna praca przyniosła owoc w postaci podpisania Traktatu Wersalskiego.
Jego przykład mówi nam dziś jasno: patriotyzm to nie tylko górnolotne deklaracje.
To przede wszystkim kompetencja, konsekwencja i umiejętność przełożenia wielkiej idei
na język konkretnych działań.
Dziś, swoją obecnością, swoim działaniem, dajemy dowód pamięci o dumnej przeszłości,
lecz Dmowski wymaga od nas więcej; nakłada na nas również obowiązki wobec przyszłości. Mąż stanu zapisał:
„Obowiązki względem ojczyzny – to nie tylko obowiązki względem Polaków dzisiejszych,
ale także względem pokoleń minionych i tych, co po nas przyjdą.”
Stojąc dziś przed tym dworem, czujemy ciężar tego dziedzictwa. Odpowiadamy przed tymi, którzy tu żyli, myśleli i pracowali dla Polski. Ale równie mocno odpowiadamy przed naszymi dziećmi i wnukami. Każdy nasz wybór, każde nasze zaniedbanie, każde dobro,
które zbudujemy lub z którego zrezygnujemy – wszystko to wpisuje się w długi łańcuch pokoleń. Dbałość o naszą Małą Ojczyznę – o swoją miejscowość, Powiat Łomżyński,
Ziemię Łomżyńską, o ich rozwój, spójność i kulturę – to właśnie praktyczny wymiar
tego obowiązku. To nasza część odpowiedzialności za ciągłość narodowej wspólnoty.
Ta wspólnota, jak głęboko wierzył Dmowski, ma fundament nie tylko historyczny,
ale i duchowy. Jego słowa:
„Katolicyzm nie jest dodatkiem do polskości, zabarwieniem jej na pewien sposób,
ale tkwi w jej istocie, w znacznej mierze stanowi jej istotę.”
znajdują w dzisiejszym świecie szczególny oddźwięk. Rozpoczęliśmy ten dzień od Eucharystii, od modlitwy za duszę Romana Dmowskiego. To nabożeństwo to nie był tylko przejaw pięknego zwyczaju – to był akt potwierdzający nierozerwalną więź, która przez wieki kształtowała nasz narodowy charakter, nasz system wartości, nasze poczucie odpowiedzialności i solidarności. Msza święta w intencji tego wielkiego syna Kościoła i Narodu przypomina, że źródła naszej siły i tożsamości biją między innymi właśnie tutaj
– w wierze przekazanej nam przez pokolenia. Odrzucenie tego dziedzictwa to nie tylko sprawa sumień, to także osłabienie samej tkanki, z której utkana jest polskość.
Szanowni Państwo!
Roman Dmowski pozostawił nam po sobie nie pomniki czy tablice pamiątkowe,
lecz zobowiązanie. W świecie pełnym wyzwań, niepewności i prób relatywizowania podstawowych wartości, jego myśl jest kompasem. Kompasem, który wskazuje, że siła Polski bierze się z jedności opartej na klarownym systemie wartości, z mądrego planowania,
z codziennej, ofiarnej pracy i z wierności temu, co stanowi o naszej duchowej istocie.
Drodzy Zebrani,
w imieniu Zarządu Powiatu Łomżyńskiego oraz własnym, serdecznie dziękuję Państwu
za obecność. Dziękuję, za Waszą postawą, za świadectwo które dajecie, za to że to wszystko
– przesłanie Romana Dmowskiego, Lutosławskich i wszystkich tych, którzy w murach tego dworu snuli marzenie niepodległej Polski – wciąż jest w Was żywe. Niech ten dzień umocni nas w przekonaniu, że służba Ojczyźnie, tej małej i tej dużej, to najpiękniejsza
i najszlachetniejsza z dróg.
Pamiętajmy i wcielajmy w życie odwieczne hasło, które było drogowskazem także
i dla Romana Dmowskiego:
Bóg, Honor, Ojczyzna!
