Motyl

Powiat Łomżyński

1 SIERPNIA 1944 roku – DRAMATYCZNA KARTA POLSKIEJ HISTORII

1 SIERPNIA 1944 roku – DRAMATYCZNA KARTA POLSKIEJ HISTORII
źródło: pl.wikipedia.org
1 sierpnia. Kolejna 74 rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego uznawanego za jedno z najważniejszych wydarzeń w najnowszej historii Polski. Było zorganizowanym przez Armię Krajową wystąpieniem zbrojnym przeciwko okupującym Warszawę wojskom niemieckim, połączonym z ujawnieniem się i oficjalną działalnością najwyższych struktur Polskiego Państwa Podziemnego. Trwało 63 dni do 3 października 1944 roku.

„Żyje godzinę dłużej”

 Pamięci Stanisławy Świerczyńskiej

Dziecko ma dwa miesiące.
Doktor mówi:
umrze bez mleka.

Matka idzie cały dzień piwnicami Warszawy
na drugi koniec miasta.
Na Czerniakowie
piekarz ma krowę.
Czołga się na brzuchu
wśród gruzów, błota, trupów.

Przynosi trzy łyżki mleka.

 

Autorka: Anna Swierszczyńska – poetka, dramatopisarka,  sanitariuszka Powstania Warszawskiego

 

 1944 rok. POWSTANIE WARSZAWSKIE. PAMIĘTAMY!!!

1 sierpnia. Kolejna 74  rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego jednego z najbardziej heroicznych aktów bohaterstwa, jaki kiedykolwiek miał miejsce w walce o wolność. Było zorganizowanym  przez Armię Krajową wystąpieniem zbrojnym przeciwko okupującym Warszawę wojskom niemieckim, połączonym  z ujawnieniem się i oficjalną działalnością najwyższych struktur Polskiego Państwa Podziemnego. Trwało 63 dni do 3 października 1944 roku.

 

Powstanie warszawskie było wymierzone przeciw hitlerowskim Niemcom - przeciwko siłom zła. Dowództwo AK planowało samodzielnie wyzwolić stolicę jeszcze przed wkroczeniem Armii Czerwonej, licząc, że uda się w ten sposób wzmocnić międzynarodową pozycję rządu RP na uchodźstwie oraz powstrzymać realizowany przez Stalina proces sowietyzacji Polski.

Powstanie było największym tego typu zrywem wolnościowym w historii II wojny światowej. W wyniku nalotów, ostrzału artyleryjskiego, ciężkich warunków bytowych oraz masakr urządzanych przez oddziały niemieckie w trakcie dwumiesięcznych walk w  powstaniu poległo około 16.000 powstańców i około 150.000 ludności cywilnej. Tysiące osób zostało rannych. Około 650.000 ludności cywilnej zostało wywiezione z Warszawy do obozu przejściowego w Pruszkowie a stamtąd 150.000 do przymusowej pracy w Niemczech a 50.000 do obozów koncentracyjnych. Po upadku Powstania na osobisty rozkaz Hitlera opustoszałe miasto było rabowane oraz systematycznie burzone i palone dom po domu przez Niemców. W dzielnicach objętych Powstaniem uległo zniszczeniu około 85% budynków, w tym setki bezcennych zabytków oraz obiektów o dużej wartości kulturalnej i duchowej.

 

Ze względu na jego tragiczne skutki, w szczególności olbrzymie straty ludzkie i materialne,

każdego roku odżywa  pytanie i toczą się polemiki : Czy słuszna była decyzja o rozpoczęciu powstania, narażając tym samym mieszkańców Warszawy na krwawą  hekatombę, a młodych powstańców na pewną śmierć…Zdania są podzielone…

By zrozumieć  przyczyny wybuchu Powstania Warszawskiego oraz stopień determinacji walczących o wolność mieszkańców stolicy oddajmy głos uczestnikowi walk.

Legendarny Powstaniec Warszawski, prof. Witold Kieżun, uczestnik walk. w rozmowie z miesięcznikiem „wSieci Historii”, a także w tekście na łamach tygodnika „wSieci” opisuje motywacje Powstańców, a także atmosferę, jaka panowała w wyzwolonej Warszawie.

Udowadnia, że wg materiałów źródłowych zgodnie z rozkazem Hitlera Warszawa otrzymała status miasta fortecy! A to oznaczało jej obronę - do ostatniego żołnierza.Przykłady miast zamienionych w twierdze pokazują, że zmasowane bombardowania i ostrzał ciężkiej artylerii spowodowałyby co najmniej porównywalne straty zarówno wśród ludności cywilnej, jak i w zabudowie miasta.

Prof. Kieżun zauważa, że brak Powstania nie zatrzymałby rozlewu krwi. „Gdyby Powstanie nie wybuchło, to w Warszawie ogłoszonej jako forteca „Festung Warschau” musiałaby zostać zlikwidowana polska podziemna prawie 40-tysięczna AK, która w każdej chwili mogła przystąpić do dywersyjnej, groźnej akcji. Podstawą tej akcji mogłaby być również realizacja kary za odmowę udziału w budowie fortyfikacji. Likwidacja AK musiałaby być szybko przeprowadzona, ale nie stanowiłaby dla Niemców żadnej trudności” .

Wskazuje, że „tajna data przewidzianej ewakuacji cywilnej ludności niemieckiej na 2 i 3 sierpnia sugerowała, że akcja wymordowania AK-owców będzie miała miejsce najpóźniej 3 sierpnia…

Natychmiast po tej akcji musiałaby być przeprowadzona ewakuacja całej ludności Warszawy, tak jak to miało miejsce w Mińsku Litewskim. Jest rzeczą oczywistą, że nie można bronić miasta-fortecy z wielotysięczną wrogo nastawioną ludnością. W tych warunkach Warszawa jako niezwykle ważny punkt strategiczny broniłaby się, ale siła Armii Czerwonej ostatecznie by ją złamała i Sowieci szybko ruszyliby na Berlin. Tak więc rezygnacja z Powstania dałaby równy, a może ze względu na wybicie całej warszawskiej AK nawet gorszy, rezultat. Ewakuowana w okrutny sposób ludność poniosłaby podobne straty jak ludność Mińska”.

 

Wybuch powstania uprzedził więc tylko o kilka dni niemiecką akcję pacyfikacyjną, dając Polakom możliwość podjęcia walki, zresztą z dużą nadzieją na zwycięstwo. Radio Moskwa i radiostacja „Kościuszko”dzień i noc nawoływało mieszkańców Warszawy do zbrojnego powstania, obiecując wszelkie możliwe wsparcie. Powszechne też było przekonanie o realnej pomocy aliantów, o dostawach broni i nawet o desancie naszych spadochroniarzy. Entuzjazm mieszkańców i parcie do zbrojnej walki z wrogiem było tak wielkie, że w przypadku odwołania mobilizacji żołnierze podziemia mogliby nie posłuchać rozkazów dowódców…”

Nadzieje Polaków nie spełniły się…..Polacy walczyli osamotnieni

 

O 17,00    w  Godzinie  W,  1 sierpnia 2018r. w całej Polsce  włączone zostaną na jedną minutę syreny alarmowe, honorując bohaterstwo i determinację  Powstańców Warszawskich  i  cywilnej ludności  Warszawy, którzy walczyli i ginęli za wolną Polskę w 1944 roku.

W Łomży pod pomnikami Żołnierzy Armii Krajowej Obwodu Łomżyńskiego oraz Żołnierzy Podziemia Narodowego Ziemi Łomżyńskiej, znajdującymi się przy Szkole Muzycznej oraz w Dolinie Pamięci przy Sanktuarium Miłosierdzia Bożego zostaną złożone kwiaty i zapalone znicze.

 

O godz.17,00 zatrzymajmy się na chwilę, by oddać cześć Poległym. Obejmijmy myślą Bohaterskich Powstańców i  ludoność cywilną walczącej w 1944 r.Warszawy,  bądźmy razem w czasie tych doniosłych uroczystości.

 

 Źródło:

- Stowarzyszenie Pamięci Powstania Warszawskiego –„Krótka historia Powstania Warszawskiego 1944’

- miesięcznikiem „wSieci Historii”,

- tygodnik „wSieci”

-Wikipedia

 

 

 

2018-07-31 12:55 Opublikował: Wydział PRiK

Starostwo Powiatowe Łomża

Starostwo Powiatowe w Łomży
ul. Szosa Zambrowska 1/27
tel. (086) 215 69 00
fax. (086) 215 69 04 E-mail:starosta.blm@powiatypolskie.pl

Newsletter


Wykonanie strony: speed s.c.